27 graden in Istanboel
Foto: Hermien Buyse

27 graden in Istanboel

Vier oude bazen kijken me, net terwijl ik een slok water neem, boos aan van achter hun rummikubbordjes. Ik voel me betrapt en weinig empathisch. Normaal gesproken drinken de heren sloten thee, maar tijdens de ramadan rummikubben ze met een droge mond. Ik had dus kunnen weten dat ze aanstoot zouden nemen aan mijn slok.

Even verderop word ik bijna van m'n sokken wordt gereden door een agressieve minibuschauffeur: "Kijk uit waar je loopt, jij ongelovige," schreeuwt hij me nog na. Op zulke momenten is de ramadan, toch de maand van respect voor de medemens, de splijtzwam van Istanboel. Vooral in de conservatieve buitenwijken is eten of drinken in het openbaar niet aan te raden. Daar kan ik nu over meepraten. De toch al korte lontjes blijken met een lage bloedsuikerspiegel wel heel licht ontvlambaar. Ook de veroordelingen van niet-vasters aan het adres van vasters vliegen je trouwens om de oren.

Op verschillende pleinen in de stad organiseert de gemeente 's avonds iftarmaaltijden, waarbij honderden tegelijk het vasten breken. Mijn vriend Burak slaat zijn vastende stadgenoten met een scheve blik gade en zegt: "Ik vind ze schijnheilig. Het hele jaar door mogen ze alles doen wat God verboden heeft en nu gaan ze opeens een maand laten zien wat een goede moslims ze wel niet zijn." Het is een in seculiere kringen courant en voorspelbaar argument. De wederzijdse intolerantie tussen het seculiere en het vrome deel van de samenleving stijgt tijdens de ramadan tot recordhoogten.

De komende dagen pakken de bewoners van Istanboel in groten getale hun biezen om stoom af te blazen in de provincie. Zo ook Burak. Ik reis met hem naar zijn familie aan de Zwarte Zeekust voor de viering van het driedaagse Suikerfeest. "Ik heb er helemaal geen trek in, maar ik wil m'n familie niet teleurstellen. Gelukkig ga jij mee. Al m'n tantes mogen ons even in de wangen knijpen en in ruil daarvoor mogen wij genieten van hun heerlijke baklava," geeft hij grappend een voorproefje. Bij terugkomst in Istanboel kunnen de boze rummikubbers weer goedgemutst aan de thee en kan ik weer zonder zorgen op straat een broodje eten.

Getagged onder :

Laat een reactie achter

Zorg ervoor dat u de verplichte (*) velden invult waar dit is aangegeven. HTML code is niet toegestaan.