Radio voor een nieuw Syrië
foto: Tan Tunali

Radio voor een nieuw Syrië

Obai Sukars ogen lichten op als hij over zijn werk praat. Weggestopt in een grijs gebouw aan de rand van Istanboel zette hij een jaar geleden het Syrische radiostation Al Kul op.

Begonnen als internetstation heeft Radio Al Kul, 'Radio voor allen', inmiddels via gesmokkelde zenders bereik in bijna de helft van Syrië. Het station verzorgt 24 uur per dag een diverse programmering; van medische bijstand en talkshows tot kinderprogramma's.

"Soms laten mensen ons weten dat ze hun leven te danken hebben aan informatie van Radio Al Kul. Omdat ze in onze uitzending hoorden dat scherpschutters zich in een bepaalde wijk bevonden, bleven ze binnen. Dan weet ik direct weer waarom ik dit heb opgezet en waarom ik hiermee door wil gaan," vertelt Sukar.

Opgeleid als geluidstechnicus in Los Angeles werkte hij tussen 2005 en 2012 voor de radio in Damascus. Toen de burgeroorlog uitbrak, gebruikte hij zijn expertise voor daden van burgerlijke ongehoorzaamheid. "We plaatsten bijvoorbeeld geluidsinstallaties met protestslogans in prullenbakken, waardoor het leek of er een demonstratie aan de gang was. Veiligheidstroepen reageerden daar totaal paranoïde op door direct een hele wijk af te zetten."

Toen bedreigingen hem deden vrezen voor de veiligheid van zijn familie, besloot hij te vertrekken. "Ik voel me constant schuldig omdat ik mijn land heb verlaten. Maar ik troost me met de gedachte dat ik hier meer kan betekenen dan in Syrië zelf. Bovendien moet ik aan de toekomst van mijn twee jonge kinderen denken."

In een jaar tijd heeft het radiostation grote stappen gezet. Een klein initiatief met kennissen groeide uit tot een professionele radio-organisatie. "Wij kunnen de luisteraars nu vrij goed bereiken, maar het blijft moeilijk voor de mensen om contact met ons te maken. Naamsbekendheid verwerven we vooral via sociale media en met mond-tot-mondreclame."

Sukar vertelt over de omstandigheden waaronder zijn verslaggevers werken. "Laatst moesten we vanwege de bombardementen een liveverslag afbreken. Onze verslaggevers zochten dekking, maar lieten de zender per ongeluk aanstaan. We hoorden de bommen vallen."

En niet iedereen is te vertrouwen, zo leert de ervaring. "We werken met mensen die we kennen en vertrouwen. Een enkele keer gebeurt het toch dat we bedrogen uitkomen. Eén van onze verslaggevers droeg iemand aan die er vervolgens met onze apparatuur vandoor ging. Die hebben we nooit meer teruggezien."

Ondanks zulke tegenslagen houdt Sukar altijd het einde van de tunnel in gedachten. "Als we het land terugkrijgen, moeten we er staan. Dit radiostation moet bijdragen aan de opbouw van een nieuw Syrië. Als mijn kinderen de vruchten van mijn werk niet kunnen plukken dan hopelijk mijn kleinkinderen wel."

 

Getagged onder :

Laat een reactie achter

Zorg ervoor dat u de verplichte (*) velden invult waar dit is aangegeven. HTML code is niet toegestaan.